درخت آلبالو از درختان میوه ی خوشطعم و پرطرفدار فصل تابستان به شمار میرود که میوه ای گرد و کروی مانند همچون درخت گیلاس به رنگ سرخ تیره است که دارای طعم ترش تا حدودی ملس است که از آن علاوه بر مصرف خوراکی و تازه برای تهیه مربا، شربت، ژله و... نیز استفاده میشود. میوه این گیاه گوشتی و در عین حال آبدار است که درست ود مرکز آن هسته نسبتا بزرگ و سفت و سختی به صورت کروی قرار دارد که مصرف خوراکی ندارد. میوه آلبالو به صورت خوشه ای و مانند گوشواره بر روی شاخه و برگ گیا ظاهر میشود که دارای برگ های سبز رنگی با شیارهای ظریف است. آلبالو خواص بسیاری دارد. در پیشگیری از بیماری روماتیسم، کاهش چربی، بیماری های قلبی و عروقی، کم خوبی، بی خوابی، درمان استرس و... موثر است. توجه داشته باشید که آن دسته از میوه آلبالو که به رنگ سرخ است و بر روی آن لکه های قهوه ای دیده میشود به معنی این است که در حال فاسد شدن است. آلبالو در اصل بومی مناطقی از جنوب غربی آسیا و اروپا است که امروزه در بیشتر مناطق به خصوص ایران، آن را کاشت میکنند به طوری که کشور ایران در رده ششم تولید و کاشت آلبالو قرار دارد که دارای واریته های مختلفی است. عمر اقتصادی این گیاه ۲۵ تا ۳۵ سال تخمین زده شده است که البته ممکن است بسته به شرایط اقلیمی و غیره بیشتر و کمتر شود که دارای ریشه ای سطحی است به همین دلیل نمیتواند آب را از اعماق زمین دریافت کند و بنابراین به آبیاری متوسط و منظمی نیاز دارد. درخت آلبالو گیاهی خزان پذیر است و با شروع فصل زرد پاییز برگ های لوزی رنگ این درخت تغییر رنگ میدهد و در نهایت میریزد، توجه داشته باشید که گلهای این گیاه نسبت به سایر درختان هسته دار دیرتر باز میشوند. ارتفاع درخت آلبالو بین ۳ تا ۱۰ متر متغیر است و بین ۲۵ تا ۳۵ سال بار میدهد. نسبت به گیلاس مقاومت بیشتری به خاک های مرطوب دارد. ریشه هایش نسبتا سطحی است و حداکثر عمق آن میتواند تا حدود ۵.۱ متر باشد به همین علت نمیتواند آب را از عمق خاک جذب کند.
نهال آلبالو انواع دیررس و زودرس دارد که ارقام زودرس آن عبارتند از:
۱. مجاری: این نهال به دلیل مقاومت بالا که به سرمای منفی ۲۵ درجه سانتی گراد دارد، دیرگل بودن، نیاز سرمایی ۶۰۰ تا ۱۶۰۰ ساعت در دمای منفی ۷ درجه سانتی گراد و نیاز به آب و هوای خنک و خشک برای رسیدگی میوه گزینه بسیار مناسب برای کاشت در مناطق سردسیری و کوهستانی برشمرده میشود. این نهال متعلق به کشور مجارستان است اما با شرایط آی و هوایی ایران نیز سازگاری دارد. در برابر شوری خاک مقاوم است. میوه آنتابستان درشت است. عمر اقتصادی آن ۴۵ تا ۶۵ سال است.
۲. بوترمو: یکی از دیرگل ترین ارقام آلبالو در ایران است. طول عمر مفید این نهال ۳ برابر نهال پیوندی میباشد. کیفیت میوه آلبالو بوترمو اصلاح نژاد شده بسیار بهتر و بازارپسند تر از رقم بذری میباشد. اصلاح نژاد درخت و اصلاح نژاد ژنوتیپ درخت موجب سوددهی مطلوب و متداول درخت پایه رویشی کشت بافت میشود.
۳. سیکانی: از دیرگل ترین ارقام نهال در ایران است. پایه رویشی میباشد. نسبت به کم آبی و سرمای شدید مقاوم است. کیفیت میوه اصلاح نژاد شده آن بسیار بهتر است.
۴. گیسی: یکی از گونه های دیرگل که کمتر در معرض سرمای سنگین بهاره قرار دارد، رقم آلبالو گیسی میباشد. این رقم با پایه کوتاه و با ارتفاع گیری ۲ تا ۴ متری برداشت محصول را برای به مراتب ساده تر میکند. رقم گیسی یکی دیگر از آلبالو های مجارستانی که محصولات آن به عنوان بهترین نهال آلبالو، قدرت تجاری چشمگیری در بازار دنیا دارد. همچنین درخت آلبالو گیسی به خاطر قامت کوتاه، با فاصله های کمتر نسبت به ارقام بلند تر کاشته میشود. محصولات این رقم با اندازه های نسبتا کوچک و رنگ قرمز با جود طعم دلپذیر خود مورد توجه بازار فروش میباشد. با شروع محصول آوری اقتصادی نهال گیسی، تولید محصول به نسبت دیگر ارقام به میزان بیشتری خواهد بود. همچنین رقم گیسی برای استفاده از خاک های شور در مناطق نیمه سردسیری یکی از بهترین گزینه ها میباشد.
۵. مونت مورنسی: بومی فرانسه است. خاک شور و قلیایی را به خوبی تحمل میکند. مقاوم به سرما و گرما است. در رده نهال های زودبازده و پربار است. در هر هکتار ۲۵ تن بار میدهد. عمر مفید آن ۳۰ سال است. ارتفاع آن ۴ الی ۶ متر است.